تفاوت mtl و dtl در ویپینگ؛ راهنمای انتخاب بهترین سبک ویپ

در ویپینگ، تفاوت MTL و DTL به نحوه استنشاق و نوع تجربه برمی‌گردد؛ در MTL بخار ابتدا وارد دهان و سپس به ریه منتقل می‌شود و حس آن شبیه سیگار است، در حالی که DTL بخار را مستقیم با یک نفس عمیق به ریه می‌برد. MTL بخار کمتر، ضربه گلوی قوی‌ تر و مصرف ای‌ جویس پایین‌ تری دارد، اما DTL بخار حجیم، طعم غنی‌تر و جریان هوای بازتر ارائه می‌دهد. انتخاب بین این دو به سلیقه، میزان نیکوتین و نوع تجربه‌ای که از ویپینگ انتظار دارید بستگی دارد.

 

mtl چیست ؟

ویپینگ MTL به معنای دهان به ریه است. این سبک از ویپینگ شبیه به سیگار کشیدن است، یعنی ابتدا بخار را به داخل دهان خود می کشید، آن را برای لحظه ای مزه می کنید و سپس آن را به ریه های خود فرو می برید. به طور کلی با دستگاه های ویپ و جویس هایی که برای این سبک طراحی شده اند انجام می شود. این دستگاه ها معمولا دارای اتومایزرهای با مقاومت بالا، کویل های کوچکتر و جریان هوای محدودتر هستند. جویس مورد استفاده در ویپینگ MTL نیز معمولا نسبت PG بالاتری دارد که طعم را به طور موثرتر منتقل می کند و ضربه گلویی قوی تری ایجاد می نماید.

• دستگاه معمولاً کوچک‌ تر، کم‌ قدرت‌ تر و دارای کویل با مقاومت بالاست
• بخار کمتر و رقیق‌تر تولید می‌ شود
• ضربه گلوی قوی‌تری حس می‌ کنید
• مصرف جویس پایین‌ تر است
• از جویس‌های با نیکوتین بالاتر (مثل نیکوتین سالت) استفاده می‌شود

dtl چیست ؟

ویپینگ DTL مستقیم به ریه است. در این سبک از ویپینگ، بخار را مستقیما به ریه های خود استنشاق می کنید، شبیه به زمانی که قلیان می کشید. بر خلاف MTL، بخار ابتدا وارد دهان شما نمی شود. این ویپینگ با دستگاه های معمولا دارای اتومایزرهای با مقاومت پایین، کویل های بزرگتر و جریان هوای بازتر هستند تا بتوانند حجم بیشتری از بخار را تولید کنند.

• حجم بخار بسیار زیاد و متراکم است
• ضربه گلو ملایم‌ تر است
• طعم‌ها قوی‌ تر و غنی‌ تر حس می‌شوند
• مصرف جویس زیاد است
• معمولاً جویس با نیکوتین پایین و VG بالا استفاده می‌شود
• دستگاه‌ها بزرگ‌ تر، قدرتمندتر و دارای کویل‌ های ساب‌ اهم هستند

فرق mtl و dtl

MTL	DTL

بخار کم، ضربه گلو زیاد

بخار زیاد، ضربه گلو نرم

شبیه سیگار

شبیه قلیان

نیکوتین بالا

نیکوتین پایین

دستگاه کوچک

دستگاه قوی و بزرگ

مناسب مبتدی‌ها

مناسب ویپرهای باتجربه

تفاوت دستگاه‌ های MTL و DTL

طراحی یک دستگاه ویپ تأثیر بسیار زیادی روی نوع کام‌گیری شما دارد. به همین دلیل، هنگام خرید ویپ یا تهیه پادسیستم بهتر است بدانید دستگاهی که انتخاب می‌کنید برای کدام سبک ویپینگ ساخته شده است. در ادامه مهم‌ترین تفاوت‌های دستگاه‌های MTL و DTL را توضیح می‌دهیم تا انتخاب مطمئن‌تری داشته باشید.

اتومایزر و کویل‌ ها

در دستگاه‌های MTL معمولاً از کویل‌های کوچک‌تر و با مقاومت بالا (بیشتر از ۱ اهم) استفاده می‌شود. این نوع کویل‌ها جریان هوای محدودتری ایجاد می‌کنند و نتیجه آن، کام‌گیری آرام‌تر و شبیه به سیگار است.
اما در دستگاه‌های DTL کویل‌ها مقاومت پایین‌تری دارند (کمتر از ۱ اهم) و قطر آن‌ها بزرگ‌تر است تا جریان هوای بیشتری عبور کند. همین ویژگی باعث تولید بخارهای حجیم‌تر و تجربه‌ای بازتر می‌شود.

جریان هوا

در دستگاه‌های MTL معمولاً حلقه‌های airflow به‌صورت دقیق قابل تنظیم هستند تا بتوانید مکش را سفت‌تر و کنترل‌شده‌تر کنید. در طرف مقابل، دستگاه‌های DTL جریان هوای بسیار بازتری دارند و امکان عبور حجم زیادی هوا را فراهم می‌کنند تا استنشاق عمیق و مستقیم به ریه راحت‌تر انجام شود.

لبی یا Drip Tip

لبی در مخزن‌های MTL باریک‌تر طراحی شده تا بخار را به‌صورت متمرکز منتقل کند و حس کاملاً مشابه سیگار ارائه دهد. در مقابل، مخزن‌های DTL دارای لبی بزرگ‌تر هستند تا حجم بیشتری بخار از آن عبور کند و کام‌گیری آزادتر و پرحجم‌تری داشته باشید.

کدام ایجوس‌ ها برای ویپینگ MTL مناسب‌ تر هستند؟

ایجوس‌ها یا لیکوئیدها معمولاً از چهار جزء اصلی تشکیل می‌شوند:

• پروپیلن گلیکول (PG)
• گلیسیرین گیاهی (VG)
• طعم‌دهنده‌ها
• نیکوتین

نسبت PG/VG همیشه روی بطری یا بسته‌بندی جویس درج می‌شود و همین نسبت مشخص می‌کند که یک لیکوئید برای کدام نوع ویپینگ مناسب‌تر است. برای دستگاه‌های MTL بهتر است به سراغ ایجوس‌هایی بروید که حداقل 50٪ PG و حداکثر 50٪ VG داشته باشند. زیرا VG هرچه بیشتر باشد، جویس غلظت بیشتری پیدا می‌کند و دستگاه‌های MTL به دلیل توان پایین‌تر و کویل‌های مقاوم‌تر، در تبخیر سریع جویس‌های غلیظ دچار مشکل می‌شوند. نتیجه این اتفاق می‌تواند:

• ایجاد طعم سوختگی (Burnt Taste)
• کاهش عمر کویل
• بالا رفتن مصرف کویل و هزینه نگهداری

شود. بنابراین برای داشتن تجربه بهتر، طعم شفاف‌تر و عمر بیشتر کویل، مناسب‌ترین گزینه برای MTL همان جویس‌های 50/50 یا جویس‌هایی با PG بالاتر هستند.

کدام لیکوئیدها برای ویپینگ DTL مناسب‌ تر هستند؟

در ویپینگ DTL به دلیل اینکه بخار مستقیماً از دهان به ریه وارد می‌شود، حجم بخار تولیدی بسیار زیاد است. به همین دلیل انتخاب یک لیکوئید مناسب اهمیت زیادی دارد. اولین نکته مهم، میزان نیکوتین است. از آنجایی که حجم بخار زیاد، نیکوتین بیشتری را وارد بدن می‌کند، استفاده از جویس‌ های با نیکوتین بالا می‌تواند آزاردهنده و حتی برای افراد حرفه‌ای نیز ناخوشایند باشد. بهترین گزینه برای دستگاه‌های DTL معمولاً جویس با نیکوتین ۳ میلی‌گرم است. از نظر ترکیبات، جویس‌های مخصوص DTL دقیقاً شامل همان مواد پایه‌ ای هستند که در لیکوئیدهای MTL دیده می‌شود یعنی:

• گلیسیرین گیاهی (VG)
• پروپیلن گلیکول (PG)
• طعم‌دهنده
• نیکوتین

اما نسبت VG به PG در اینجا اهمیت بیشتری دارد. برای دستگاه‌های ساب‌اهم که مخصوص DTL هستند، لازم است از جویس‌هایی استفاده کنید که حداقل 50٪ VG داشته باشند. VG بالاتر باعث تولید بخار حجیم‌تر، طعم نرم‌تر و تجربه‌ای روان‌تر می‌شود. دستگاه‌های DTL توان بالایی دارند و به‌راحتی جویس‌های غلیظ‌تر را تبخیر می‌کنند، بنابراین لیکوئیدهای VG بالا بهترین انتخاب برای آن‌ها هستند.

جمع بندی

در نهایت، هیچ‌ کدام از سبک‌های MTL یا DTL برتری مطلقی نسبت به دیگری ندارند؛ هر کدام برای هدفی خاص طراحی شده‌اند. اگر به دنبال تجربه‌ای شبیه سیگار و کام‌گیری آرام هستید، MTL بهترین انتخاب است. اما اگر بخار حجیم، جذب نیکوتین کم و حس‌وحالی نزدیک به قلیان می‌خواهید، DTL مناسب شماست. نکته مهم این است که هر سبک نیازمند دستگاه و جویس مخصوص خودش است؛ استفاده از سالت نیکوتین در دستگاه‌های DTL یا فری‌جویس در دستگاه‌های MTL نه تنها آزاردهنده است بلکه عملاً لذت ویپینگ را از بین می‌برد.

سوالات متداول